full screen background image

Onze paarden

Terug naar alle paarden

Cleopatra

Opgenomen: 1984-01-01
Geb. Datum: 1984-01-01
Geslacht: Merrie
Ras: New Forest
Ras Info: W.P.N.
Soort:
Kenmerk: bruin
Schofthoogte: 152
Afkomstig: Rockanje
Cleopatra

Cleopatra is geboren in 1984. Ze is een kruising New Forester x KWPN’er (wat toen nog WPN’er heette). Heel veel weet ik niet over haar verleden. Wat ik heb gehoord is dat ze als jong paard een veulentje heeft gehad bij een organisatie die placenta’s gebruikte voor onderzoek. Daarna is ze heel kort een manegepaard geweest. Op de manege waar ze stond is ze door een particulier gekocht en heeft daar als pensionpaard gestaan tot ik haar kreeg. In die tijd is er vooral dressuur met haar gereden. Het verhaal gaat dat ze een keer door een ruit is gegaan omdat ze een leuke hengst zag. Dat zou de littekens op haar mond en kin verklaren.

Ik kocht haar toen ze 13 jaar was. Met mij heeft ze geen dressuur meer hoeven lopen, maar we gingen samen naar buiten. We wonen in Rockanje, dus we hebben heerlijk door de duinen en langs het strand gereden.

Cleopatra is een wat angstig paard. Zo vond ze het prima als we met 2 paarden gingen rijden, maar als ze alleen was, vond ze alles eng. Als je in galop was en ze zag iets, dan stond ze als een blok stil. Met als gevolg dat ik vaak om haar nek hing. Ze leek dan iets te denken van: Heb ik dat gedaan? En bleef dan heel geduldig stil staan tot ik weer goed zat. In de wei konden we haar nooit alleen op een stuk zetten. Of ze sprong over het schrikdraad heen, of ze ging er dwars dóórheen. Maar alleen staan wilde ze niet. Dat was wel lastig, want haar maatje mocht minder gras eten dan zij omdat hij gauw te dik werd.

Ook is ze bang voor muizen: Ik stond een keer bij haar (open) stal en zag een muis in haar stal lopen. Toen Cleopatra de muis zag, schrok ze zich een hoedje en rende de stal uit.

Als we het hek van de paddock niet goed dicht hadden gemaakt en ze er uit kon, dan liep ze altijd heel voorzichtig rond te trippelen. Ze zette 3 pasjes, stopte en keek in het rond, weer 3 pasjes en weer rondkijken. Het was net of ze dacht: Het mag eigenlijk niet wat ik nu doe. Haar maatjes renden altijd meteen naar het grasveld, zij niet.

Maar toen ze samen met 2 grote KWPN ruinen in de wei kwam te staan liep ze rond als een prinses , zorgde dat zij als eerste kreeg en joeg de grote paarden uit hun voeremmers als ze werden bijgevoerd. Dan was ze niet bang. Op een gegeven moment werd ze te oud om te rijden. Ze is nu dan ook al enkele jaren met pensioen.

We hadden niet gedacht dat ze het nog zou halen om naar de Paardenkamp te gaan. Ze schoof elk jaar een stukje op op de lange wachtlijst. Maar tot mijn verbazing werd ik gebeld met de mededeling dat ze mocht komen. Ik was totaal verrast en moest wel erg wennen aan het idee.

Dat ze nu naar de Paardenkamp is, valt me toch wel zwaar, maar ik denk dat het voor haar de beste plek is. Ze kan nu echt helemaal paard tussen andere paarden zijn. Ze kan gelukkig goed met andere paarden overweg en ik maak me daar ook geen zorgen over. Ik hoop dat ze lang gezond blijft en dat ik haar nog vaak kan opzoeken.