full screen background image

Onze paarden

Terug naar alle paarden

Amber

Opgenomen: 1982-05-18
Geb. Datum: 1982-05-18
Geslacht: Merrie
Ras: W.P.N./Gelders
Ras Info:
Soort:
Kenmerk: bruin
Schofthoogte: 160
Afkomstig: Wapenveld
Amber

Bij ons (de familie Meek) gekomen op 11-jarige leeftijd. Gekocht van een zwager, die boer was en ook wel in paarden handelde. Mijn man wilde leren paardrijden en heeft dit aan haar te danken. Ze was lief, mak, betrouwbaar en had al veel meegemaakt, maar had ook een duidelijke eigen wil.

Zo wilde ze als ze hengstig was, beslist niet bij andere paarden weg, dus een ritje alleen met haar door het bos zat er niet in. Ze ging dan steigeren en bokken en door onze onervarenheid “won” ze het van ons en maakte daar dankbaar gebruik van.

Aan dressuur had ze een broertje dood, ze ging dan heel erg hoesten en/of kreupel lopen zodat we de baan moesten verlaten. Achteraf bleek het dan vaak op onverklaarbare wijze ineens over te zijn…en tijdens een bosrit hoestte ze niet of in ieder geval veel minder.

Zo is ze zelfs in de kliniek in Utrecht terecht gekomen om haar long – en kreupelheidsprobleem te onderzoeken. Er werd gezegd dat ze longemfyseem had en er bleek een scheurtje in het hoefbeen te zitten (wat overigens de kreupelheid niet kon verklaren) . Na deze diagnose werd ze uiteraard minder vaak bereden en gingen we meer over op ontspannen bosritjes.

Dit bleek ze prachtig te vinden en haar klachten verdwenen als sneeuw voor de zon. Samen met ons andere paard hebben we vele bosritten gemaakt. Ze diende als “leerpaard” , omdat ze heel verkeersmak was, waardoor het andere, jongere paard zich aan haar optrok. We hebben in die zin dus veel aan haar te danken, want ze heeft zowel ons, als ons andere paard veel geleerd!

Op rennen was ze dol, we vlogen dan door het bos en omdat ze volbloed in haar stamboom heeft ging ze naarmate ze warmer werd steeds harder rennen en won dan ook altijd. Zo heeft ze de bossen van Oranjewoud (bij Heerenveen in Frsl.) , de heidevelden bij Havelte (Dr.) de Leenderheide, de Achelse Kluis (N.Br) en nagenoeg de hele Veluwe gezien en doorkruisd.

Vanaf haar 22e is ze gepensioneerd en heeft ze haar leven met twee Shetlanders in de wei gedeeld. De Shetlanders waren haar grote vriendjes en als er één uit de wei gehaald werd, was de wereld te klein en brak ze bijna de boel af.

We hopen dat ze nog een aantal jaren gelukkig is en nieuwe vriendjes krijgt op De Paardenkamp, alhoewel we haar heel erg missen zijn we blij dat ze goed verzorgd wordt en gunnen haar het allerbeste, ze heeft het verdiend! We komen haar regelmatig bezoeken en een aai geven, alhoewel ze niet zo knuffelig was, ze had liever een handvol brokjes….

Onze lieve, brave, eigenzinnige “ouwe taaie” Amber..