full screen background image

Onze paarden

Terug naar alle paarden

Elivia

Opgenomen: 1986-04-11
Geb. Datum: 1986-04-11
Geslacht: Merrie
Ras: W.P.N.
Ras Info:
Soort:
Kenmerk:
Schofthoogte: 161
Afkomstig:
Elivia

Zo’n 20 jaar geleden zag ik Elivia in een weiland in Eemnes staan en was op slag verliefd op haar, de meest eigenwijze van de kudde met de gangen van een super tuigpaard.

Op zoek naar de eigenaar gegaan en gevraagd of ik haar kon kopen. “Nee meisje, das niks voor jou, die is onhandelbaar” was het antwoord. Maar de aanhouder wint en na het een paar weken elke dag bezocht te hebben, ging de eigenaar overstag en mocht ik haar kopen op voorwaarde dat ik haar terug zou brengen als ik er niets mee kon want hij had haar zelf gefokt en wilde niet dat ze in de handel terecht kwam.

Nou, ik heb het geweten, ik ben een jaar bezig geweest om haar handelbaar te maken, meelopen aan het halster of hoeven uitkrabben, het was een ramp en vaak dacht ik: “Waar ben ik aan begonnen?” en ik liep de nodige blessures op. Ze heeft in Muiderberg naam gemaakt door het hele voetbalveld om te ploegen toen ze losgebroken was en ook de tulpentuin van een ex-manege-eigenaar moest er aan geloven. Omdat ze thuis stond, ging ik op zondagochtend met haar naar het strand in Muiderberg, ik liet haar daar gewoon los en ze kon dan flink haar energie kwijt. Ze liep nooit weg en als ik haar riep, kwam ze aan gegaloppeerd.

Na dat jaar kon ik haar ook gaan longeren en inspannen en opeens had Elivia alle vertrouwen in me en deed wat ik van haar vroeg! Mijn dochter heeft niet al te goede herinneringen aan de eerste menritten want ze kon in een keer flink optrekken en toen sloeg dochterlief, die pas 5 jaar was, achterover van de bok en bleef met haar jas op zijn kop aan een schroef hangen. Door dit soort acties ben ik ook een keer mijn groom verloren. Op een mooie lentedag is ze ook met kar en al achteruit de sloot ingelopen omdat een trekker opeens vreselijk eng was…

Ze was zo werklustig dat ik ging trainen voor samengestelde menwedstrijden en dat vond ze fantastisch. Als ik met het tuig aan kwam, gingen haar oortjes al naar voren en ze kon niet wachten tot ze ingespannen was.

Ze hield wel haar karakter want meestal was ze op het in-rijterrein zo druk dat ik eerder moest starten omdat ze de hele boel opjutte.

In ons dorp heeft ze Sinterklaas met de kar naar school gebracht, een paar jubilarissen rond gereden en een oude boer die vroeger met paarden werkte, de dag van zijn leven bezorgd.

Uiteindelijk ook onder het zadel beleerd maar dat was niet Elivia’s ding. Ze had er niet echt plezier in en ze heeft menige ruiter die het probeerde in het zand laten happen. Als ze kwamen proef-rijden en ik was er bij, dan was ze superbraaf maar zodra de medeberijder de eerste keer alleen kwam, bokte ze die er gewoon weer af totdat ze er niet meer opwilden. De eerste keer dat ik met haar onder het zadel het IJsselmeer in ging, bokte ze ook mij er af en ging er vandoor. Ik natuurlijk drijfnat rennend achter haar aan en ik kreeg een lift van een fietser. Bij het terras van het plaatselijke hotel hadden ze haar weten te vangen en men wachtte al op mijn komst.

Elivia is nu een oude pittige dame maar haar streken zal ze nooit verleren. Als ze er zin in heeft, kan ze nog flink naast je lopen dansen of uit haar dak gaan. Ze heeft me 20 jaar zoveel plezier geschonken en ik hoop dat ze nog lang van haar oude dag kan genieten.